trompet photoHet is u misschien ontgaan, maar vanaf 1 september 2016 heeft zorgverzekeraar VGZ het middel abasaglar (insuline glargine) als preferent insuline glargine product aangewezen voor nieuwe gebruikers met bv. type 2 diabetes. En je krijgt nog een voordeeltje ook. De loftrompet wordt uitgestoken. Volgens ronkende teksten is het vooral fijn dat “Verzekerden profiteren doordat de verzekeraar geen eigen risico rekent voor het medicijn”. Zo wordt voorgespiegeld dat deze stap ook goed is voor de portemonnee van de mens met diabetes, je hoeft je eigen risico niet ‘aan te spreken’. En dat lijkt uniek voor Nederland.

Klopt dat allemaal wel?
Dat is nog maar de vraag. Type 2 diabetes is een chronische aandoening, waarvoor naast een aanpassing van de voeding eerst tabletten worden voorgeschreven om de glucose spiegel van het bloed binnen normale waarden te houden. Als iemand niet meer goed is ingesteld op tabletten, bv de combinatie van metformine met gliclazide, dan komt de stap naar insuline. Meestal wordt dan het gebruik van metformine voortgezet, en langwerkende insuline, bv insuline glargine voor het slapen gaan, toegevoegd. Om goed de insuline dosering te controleren, is zelfcontrole van de bloedglucose spiegel verstandig. Daarnaast is het belangrijk om vast te stellen dat mensen met type 2 diabetes ook nog andere geneesmiddelen gebruiken, waaraan kosten verbonden zijn. En regelmatige controle van ogen, voeten, nierfunctie, cholesterol, HbA1c etc. vereist is.

Medicijnen en hun kosten
De meeste mensen met type 2 diabetes gebruiken, volgens de richtlijnen van de NHG standaard:
1. metformine, bv 2 x daags 1000 mg
2. één of twee middelen tegen verhoogde bloeddruk, bv. een ACE-remmer en een plastablet.
3. een cholesterol-verlagend middel, bv simvastatine.
Wat zijn de kosten waar iemand dan mee te maken heeft per jaar?
730 tabletten metformine van 1000 mg: 20 Euro
365 tabletten lisinopril 20 mg: 9 Euro
365 tabletten hydrochloorthiazide: 8 Euro
365 tabletten simvastatine: 7 Euro
PS. Ziet u hoe goedkoop medicijnen in Nederland zijn!!! Van alle middelen heb ik steeds de goedkoopste variant genomen.
Hier komt dan bij: aflevertarief voor apotheek, ieder kwartaal voor ieder van deze 4 medicamenten: 96 Euro.
Totaal bent u dan 140 Euro aan medicijnkosten kwijt. In het aller-, allerzuinigste geval. Gebruikt u meer en / of andere medicijnen, dan zijn de kosten natuurlijk hoger. Bijvoorbeeld als u al hartproblemen hebt, of longproblemen, of gewrichtsklachten, of te langzaam werkende schildklier, of plasklachten, of spierklachten. Onderzoek heeft laten zien dat de meeste mensen met type 2 diabetes 4 – 9 verschillende geneesmiddelen gebruiken! Overigens valt er in de behandeling van diabetes best nog wel iets te verbeteren. Onderzoek in het LifeLines Cohort Onderzoek in Noord Nederland laat zien dat 32% van de mensen met bekende type 2 diabetes een verhoogde bloeddruk ≥140/90 mmHg had, maar niet behandeld werd (http://goo.gl/HTP8X8).

Zelf de bloedglucose meten
Dit is nodig om de insuline dosering bij te stellen. Meestal controleert iemand iedere ochtend de nuchtere bloedglucose waarde, om te kijken of de insuline dosering voldoende is. Daarnaast tenminste een keer per week een aantal metingen na iedere maaltijd. En soms moet je vaker prikken, bv. als je uit eten gaat, bij ziekte, etc. Een zelfcontrole stripje kost circa 45 Eurocent per stuk. De glucosemeter krijgt u er vaak gratis bij. Als iemand dagelijks nuchter de bloedglucose prikt, en éénmaal per week een vierpunts glucose curve prikt, zijn de kosten 4.50 Euro per week, en dus 234 Euro per jaar.

Bloed- en oogonderzoek
Maar dat is niet alles. Iemand met type 2 diabetes krijgt 1x per jaar een oogonderzoek, en ook regelmatig bloedonderzoek: 3-4x per jaar bepaling van het HbA1c gehalte, een maat voor de gemiddelde diabetesinstelling, en 1 x per jaar een uitgebreider bloedonderzoek met meting van cholesterol, HDL-cholesterol, triglyceriden, nierfunctie, en albumine in de urine. Bij elkaar kost dit rond de 90 Euro per jaar. Als u er andere aandoeningen bij hebt, kan het zijn dat uw huisarts ook aanvullend labonderzoek aanvraagt, bv van de schildklier, of het B12 gehalte (dat kan dalen als gevolg van de behandeling met metformine).

Inmiddels zijn dus de kosten opgelopen tot 464 Euro, dus ruim boven het eigen risico van 2016. En in de tussentijd heeft u uw huisarts of praktijk-ondersteuner nog niet gezien. En u ook nog geen druppel insuline gekocht.
Overigens leert de praktijk dat bij gebruik van insuline glargine na een aantal maanden de bloedglucose waarden weer wat oplopen, zodat de insuline injecties moeten worden aangepast, en mensen ook bij de maaltijd snelwerkende insuline moeten gaan spuiten. Maar natuurlijk is het mooi als we de kosten van medicijnen wat kunnen verminderen, daar profiteren we allemaal van.

Kortom, de stelling dat deze stap van VGZ goed is voor uw eigen risico, is nergens op gebaseerd. Tenzij u besluit te bezuinigen op uw medicijnen, of op het zelf controleren van de bloedglucose waarden. Dat lijkt me niet verstandig.

Overigens, het officiële verschil in prijs is minder dan 3 Euro per maand, zie de afbeelding.

ScreenHunter_279 Aug. 22 19.55

Tenzij de fabrikant van abasaglar veel korting heeft gegeven.


Aanvulling 18 september 2016.

Van VGZ kreeg ik via Twitter een reactie op dit stukje. Heel goed. In enkele tweets ging een woordvoerder van VGZ in op de bovenstaande bevindingen.

vgz_twitter_reactie

Zij hebben als zorgverzekeraar -zo begrijp ik- flink onderhandeld met leveranciers zodat de bloedglucose strips rond de 27 Eurocent per stuk kosten. Dat zou de kosten van zelfcontrole brengen op minstens 130-140 Euro op jaarbasis, ruim 40% lager dan ik aanvankelijk had begroot. Op mijn vraag welke meters dit betreft kreeg ik de volgende link: https://www.vgz.nl/SiteCollectionDocuments/2016/d0229-vgz-leveranciers-diabeteszorg-2016.pdf. Daar staat een flinke lijst van beschikbare meters. Hierop ga ik in een volgend blog verder in. Het is altijd verstandig om een hoogkwalitatieve bloedglucosemeters te gebruiken. In mijn praktijk heb ik best wel droevige dingen zien voorbijkomen de afgelopen jaren, zoals Koreaanse glucosemeters zonder NL handleiding en met Oostduitse Trabant kwaliteit. Over de prijs van abasaglar zou ook flink onderhandeld zijn. Die prijs is niet openbaar, maar ligt waarschijnlijk iets van 30-40% onder de officiële prijs zoals vermeld in het geneesmiddelenvergoedingssysteem. Dat scheelt best wel wat.

Ook worden medicamenten die voldoen aan het preferentiebeleid niet ten laste van het eigen risico gebracht. Dat is op zich prachtig, als je weinig medicamenten gebruikt. Maar dit geldt bijvoorbeeld niet voor de ACE-remmer Lisinopril, maar wel voor simvastatine, hydrochlorothiazide, metformine, ….. Link voor meer informatie: https://www.vgz.nl/over-vgz/voor-goede-zorg-zorg-je-samen/voorkeursbeleid. Alleen jammer dat je grote kans loopt om ieder jaar een middel van een andere fabrikant te krijgen. Recent stonden over dit soort wisselingen van medicatie de kranten nog bol. Met name over de verwarring die hiermee wordt gesticht. Zie het artikel in de Tubantia: http://goo.gl/Vm1Gjo. Nog even los van het feit dat je niet 100% weet of alle medicamenten dezelfde (sterke) werking hebben, kijk maar eens wat er gebeurt bij de switch van thyrax naar een ander schildklierhormoon preparaat. Soms flinke ellende.

De hieronder staande foto geeft aan een medicijnwisseling die ik ZELF eerder dit jaar (in mijn rol als patiënt) mocht meemaken. Grappig overigens dat tegenwoordig de pantoprazol weer in een potje komt, en niet in aluminiumstrips. Lastig als je een weekje op congres moet.

medwissel

Overigens, andere kosten als fundusfotografie en bezoek aan de pedicure, meestal erg gewenst voor mensen met diabetes die insuline spuiten, vallen buiten alle regelingen. Ook de kosten van verstrekking in de apotheek vallen erbuiten. Ik kom dan ook tot de volgende herberekening:
Kosten apotheek medicatie verstrekking: 120 Euro
Kosten injectienaalden 400 st: 76 Euro
Kosten zelfcontrole materialen: 150 Euro.
Kosten labbepalingen: 90 Euro
De teller staat nu op 436 Euro. Nog zonder zaken als fundusfotografie, pedicure, POH bezoeken, etc.
Daarom kom ik tot de conclusie dat de opmerking “in veel gevallen is er weldegelijk voordeel door vrijstelling” niet juist is. Het maakt dan ook voor uw eigen portemonnee niets uit dat insuline abasaglar niet onder het eigen risico valt. Een fatsoenlijke behandelde diabeet is in principe ieder jaar zijn eigen risico ‘kwijt’. Het scheelt natuurlijk wel in de kosten voor de zorgverzekeraar; ik schat dat dit per gemiddelde gebruiker van insuline glargine (25-30E per dag) rond de 30-50 Euro op jaarbasis zal zijn ten opzichte van de kortingsprijs van andere leveranciers.

Met dank aan Dennis Verschuren, VGZ, voor zijn reacties.