Het klinkt altijd zo mooi, betrek de patiënt bij de keuze van de behandeling. Natuurlijk is dat terecht, een behandeling waar je achter staat, slaat beter aan. Bij sommige behandelingen is dat gemakkelijker dan bij andere. Werkt je schildklier te langzaam, dan is er niet zo iets als een pacemaker, die hem weer aan het werken brengt, iets dat bij het hart nog wel eens werkt. Een trage schildklier betekent schildklierhormoon gaan slikken.
Bij een te snel werkende schildklier is er wel keuze. Zowel medicijnen, radioactief jodium, als een operatie behoren tot de mogelijkheden.
Het belangrijkste is het resultaat, namelijk dat de klachten verdwijnen, dat iemand weer volledig herstelt, en het liefst dat hierbij de schildklierfunctie normaliseert. Ik heb inmiddels al vele varianten van de individuele keuzen voorbij zien komen. Een milieuactivist, die zo gekant was tegen radioactiviteit, dat hij het jaren lang slikken van strumazol verkoos boven een ‘slokje’ radioactief jodium. Soms zien mensen erg tegen die behandeling op. Een gesprek met iemand die zo’n behandeling al een keer heeft gehad, of een bezoek aan de jodiumsuite kunnen dan geweldig helpen om een reëel beeld te krijgen van de voor- en nadelen van deze behandeling.

Sommige keuzen zal ik helaas nooit begrijpen. Mevrouw I. had een te snel werkende schildklier op basis van een struma, en koos bewust voor een behandeling met een kruidenmengsel. Al mijn uitleg kon haar hier niet van af brengen, zij wilde ook niet meer bij mij terugkomen. Uiteindelijk kreeg zij drie jaar later als gevolg van de onbehandelde schildklierziekte (kruidenmengsels werken meestal niet) een ernstig hartprobleem, en moest operatief een nieuwe hartklep krijgen. Nadat dit achter de rug was, onderging zij alsnog een behandeling met radioactief jodium. Een andere dame nam haar toevlucht tot muziektherapie, om uiteindelijk een half jaar later alsnog de behandeling met strumazol te starten. Het zal u niet verbazen dat muziektherapie niet helpt bij een te snel werkende schildklier, of je nu de muziek van Bach of van Yngwie Malmsteen probeert.

Er kunnen redenen zijn om een behandeling met radioactief jodium uit te stellen en eerst een paar jaar medicijnen te gebruiken. Een recent voorbeeld is dat van iemand die in een crèche werkt. Zij zag erg op tegen de twee weken dat zij niet in contact mocht komen met kinderen. Uiteindelijk kon de jodiumbehandeling goed gepland worden aan het begin van de zomervakantie.

Een derde mogelijkheid van behandelen is een operatie. Dit is vooral een mogelijkheid als er sprake is van een sterk vergrote schildklier, of als er ernstige oogproblemen bestaan, omdat bij een behandeling met radioactief jodium de oogklachten nog verder kunnen verergeren.

De behandeling van een te snel werkende schildklier kan, binnen de richtlijnen, uitstekend aangepast worden aan de wensen en omstandigheden van een patiënt. Echter, de keuze is niet reuze.

Dit artikel verscheen als column in het blad Schild, december 2012.