Geplaatst op 20 april 2016.

Lawrence Solomon is een hematoloog, verbonden aan de Faculteit Geneeskunde van de Universiteit Yale (New Haven, Connecticut, VS). Hij heeft ruim 90 publicaties op zijn naam staan in de periode 1975-2015, onder andere op het gebied van vitamine B12 problematiek. Net iets meer dan 2 per jaar. Op 21 hiervan is hij de enige auteur. Helaas reageert hij niet op mijn e-mail verzoek om een reprint van één van zijn recente artikelen te sturen. En juist één van zijn laatste publicaties is eigenlijk best interessant, en staat in het tijdschrift Nutritional Neuroscience van de uitgeverij Taylor & Francis. Dit tijdschrift heeft een impact factor van 2.27 over het jaar 2014. Het verdienmodel van de uitgever is leuk: voor het downloaden van één artikel moet je 44 Euro neertellen.

Solomon01

Gelukkig zijn er bronnen op het internet om het artikel van Solomon gratis te downloaden, zoals de website www.sci-hub.io (a.u.b. niet verder vertellen). Solomon beschrijft een serie van 78 personen met neurologische klachten die hij behandeld heeft met B12. Van hen toonden er 65 een vermindering van de neurologische klachten, en 35 van hen hadden klachten van neuropathie op basis van een andere oorzaak dan B12 gebrek. Bij 72%, resp. 33 % van de patiënten waren de waarden van B12 en MMA voorafgaand aan de behandeling in het ‘normale gebied’. 57 van de 64 patiënten met een goede respons bereikten dit door B12 injecties. Er waren volgens Solomon geen factoren te identificeren die de reactie op B12 behandeling konden voorspellen.

Toch is dit op enkele gebieden een mager artikel. De beschrijving van de klachten was uitermate summier. Tintelingen in de extremiteiten, ataxie, en verminderde vibratiezin waren de meest frequent voorkomende klachten. Slechts een minderheid van de patiënten had bloedarmoede. Wat wel uit zijn gegevens blijkt, is dat een aantal mensen die vermindering van klachten rapporteerde, helemaal niet een sterk verlaagd B12 gehalte hadden.

Dit artikel werpt mischien wel een nieuw licht op de B12 problematiek. Blijkbaar doet B12 injectie-behandeling ‘meer’ dan alleen maar een gebrek aan dit vitamine opheffen. Dit kennen we ook bij andere ziektebeelden. Bij mensen met een zeldzame mitochondriale ziekte (LHON) kan een aanwezig B12 gebrek het verlies van het gezichtsvermogen versnellen (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16523300).

Sceptici zullen onmiddellijk aanvoeren dat hier sprake is van een placebo effect. De neurologische klachten verminderen omdat een patiënt met injecties wordt behandeld, niet omdat er een B12 tekort is, dat wordt aangevuld. En dit was geen prospectieve studie, waarin er een controlegroep was, die met ‘placebo’ werd behandeld. Als iemand met B12 gebrek ook een objectief aangetoonde bloedarmoede heeft, bij voorkeur ook met een verhoogd MCV gehalte, spreken we over pernicieuze anemie. Maar toch normaliseert lang niet bij iedereen met pernicieuze anemie de MCV waarde na starten met B12 injecties. Dat had ik gehoopt, omdat een complete normalisatie van het bloedbeeld natuurlijk niet veroorzaakt kan worden door een ‘placebo’ effect. In het artikel van Solomon waren dit er slechts 2 van de 10, terwijl nagenoeg alle mensen met bloedarmoede en verhoogd MCV daadwerkelijk een aangetoond verlaagd B12 gehalte hadden.

Sommige sceptici spreken zelfs van kwakzalverij. “Zogenaamd B12 gebrek is pseudodiagnose en boerenbedrog. #kwakzalverij”, zo kunnen we op Twitter lezen. “Tenzij er APCA’s zijn aangetoond, natuurlijk.”, voegt de twitteraar er aan toe. APCA’s zijn antistoffen tegen pariëtale cellen. Waarbij deze twitteraar maar even vergeet dat bij aangetoonde pernicieuze anemie lang niet bij iedereen de APCA’s positief zijn. In 30-40% van de patiënten zal deze diagnostische opvatting leiden tot misdiagnose.

Bron: Nutr Neurosci. 2015 Feb 24. [Epub ahead of print]. Vitamin B12-responsive neuropathies: A case series. Solomon LR.